Pompy perystaltyczne występują w różnych konstrukcjach, w zależności od metody kompresji węża:

Konstrukcja typu ślizgowego (pompa perystaltyczna typu ślizgowego). Wąż ma kształt litery U lub łuku w komorze pompy; dwa lub więcej ślizgaczy (suwaków) jest zamocowanych na rotorze (ramieniu), ściskając wąż w sposób ślizgowy. Rotor ściska wąż dwa lub więcej razy na obrót (w zależności od liczby ślizgaczy). Ta metoda kompresji ślizgowej powoduje największe uszkodzenia węża, podobnie jak nagłe hamowanie i poślizg pojazdu poruszającego się z dużą prędkością, co prowadzi do znacznych uszkodzeń opon i nawierzchni drogi. Ze względu na dużą ilość wytwarzanego ciepła tarcia, około połowa komory pompy jest wypełniona smarem, aby zapewnić normalne działanie. Ma to na celu częściowe zmniejszenie współczynnika tarcia, ale co ważniejsze, przeniesienie wytworzonego ciepła tarcia do korpusu pompy i usunięcie go z pompy, zapewniając normalne działanie. Ta konstrukcja typu ślizgowego poważnie ogranicza prędkość pompy. Ten typ pompy perystaltycznej wymaga wyższych momentów rozruchowych i roboczych, co wymaga mocniejszego silnika, co oznacza wyższe zużycie energii. Jednak jej zaletą jest to, że może osiągnąć wyższe ciśnienia wylotowe (do 1,6 MPa).